ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ - ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ - ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

18 Οκτώβρη μήνας των συμβολισμών

Του Χάρη Τσιόκα*

Οκτώβρης, μήνας των συμβολισμών, των σπουδαίων γεγονότων αλλά και της σποράς. 18 Οκτώβρη 1981:

σταθμός στην πολιτική ιστορία της χώρας μας. Δυστυχώς όμως στις μέρες μας επιχειρείται από συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας η δήθεν «αποτίμηση» της μεγάλης Αλλαγής. Στόχος; Η συκοφάντηση και κυρίως η κατάργηση των κατακτήσεων που πέτυχε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα με καταλύτη τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Το «επιχείρημα» που εκπέμπουν είναι ότι η σημερινή κρίση έχει τις ρίζες της στην κυβερνητική θητεία του Ανδρέα Παπανδρέου. Με το αφήγημα αυτό στήνουν το σκηνικό της «εκρίζωσης» των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών και της συκοφάντησης του σοσιαλιστικού κινήματος προκειμένου να δημιουργηθούν κομματικά σχήματα «διαχειρίσιμα». Κι όλα αυτά παρά τις νωπές εκλογικές καταγραφές σε Ευρώπη και Ελλάδα, που δείχνουν ότι τα θολά κομματικά σχήματα που επικαλούνται τον χώρο του Κέντρου και της δεξιάς Σοσιαλδημοκρατίας («Κεντροαριστερά») έχουν μικρή απήχηση.

Ομως η 18 Οκτώβρη του ’81 παραμένει η ημερομηνία-σταθμός. Γιατί εκκίνησε η αλλαγή σελίδας για τη δημοκρατική εξέλιξη της κοινωνίας. Θυμίζω, μεταξύ πολλών άλλων, ότι τότε:
– Εφαρμόζονται πολιτικές για την άρση των πολιτικών και κοινωνικών αποκλεισμών και ανοίγει ο δρόμος για την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στις παραγωγικές, διοικητικές και αναπτυξιακές δραστηριότητες της χώρας.
– Είναι η περίοδος που η μεσαία τάξη διευρύνεται και ισχυροποιείται.
– Είναι ο χρόνος που αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των δυνάμεων της εργασίας, ενώ η αγροτική κοινότητα αποκτά ταυτότητα και ρόλο στην εθνική οικονομία.
– Είναι η περίοδος που τα αγαθά της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης γίνονται όντως δημόσια και προσβάσιμα σε όλους, διαμορφώνοντας επιτέλους πραγματικό κοινωνικό κράτος.
– Είναι ο χρόνος που η χώρα αποκτά ακτινοβολία στην Ευρώπη και τον κόσμο, με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και διαπραγματευτική ικανότητα, ενώ πετυχαίνει -με τους αναγκαίους ευρωπαϊκούς συμβιβασμούς- ισχυρά οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα για τους πολίτες και την οικονομία.
– Είναι η περίοδος που δοκιμάζεται η σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
– Είναι ο χρόνος που η δημοκρατία βαθαίνει με αποκεντρωμένους πόρους και αρμοδιότητες και με την είσοδο αποκλεισμένων μέχρι τότε κοινωνικών στρωμάτων στους θεσμούς αντιπροσώπευσης.

Αναφέρθηκα σε ενδεικτικά παραδείγματα εκείνης της περιόδου για να τα αντιδιαστείλω με τις επιδιώξεις των δυνάμεων της νεοφιλελεύθερης συμμαχίας και των παρακολουθημάτων της δεξιάς Σοσιαλδημοκρατίας, που ήταν και παραμένουν απέναντι στην κοινωνία και την παραγωγή. Γιατί το δικό τους σχέδιο επιφέρει καίρια πλήγματα στην πραγματική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και τη δημοκρατία. Η δική τους επιδίωξη δεν είναι ένα αποτελεσματικό κράτος που διαμορφώνει κανόνες στην αγορά, αλλά ένα κράτος που εκποιεί αρμοδιότητές του στις αχαλίνωτες, παρασιτικές κερδοσκοπικές δυνάμεις σε βάρος των πολιτών.

Είναι το σχέδιο που θέλει αφενός την αγορά να αυτορρυθμίζεται στη βάση της δύναμης του ισχυρού, αφετέρου το κοινωνικό κράτος που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ όχι να βελτιωθεί, αλλά να «ιδιωτικοποιηθεί» κερδοσκοπικά – στην υγεία, την παιδεία, την ασφάλιση. Είναι το σχέδιο που δεν επιμερίζει κινδύνους και ευκαιρίες αναλογικά στους συντελεστές της παραγωγικής διαδικασίας και οι όποιες παροχές των ωφελημάτων θα επαφίενται στη... γενναιοδωρία των κερδοσκοπούντων. Ασφαλώς, στο δίλημμα ανάμεσα στις δυνάμεις της χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας και τις δυνάμεις της παραγωγής προτιμούνται οι πρώτες.

Τα προηγούμενα είναι ενδεικτικά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα του σοσιαλιστικού χώρου δεν είναι η αλλαγή του ονόματος του ΠΑΣΟΚ, αλλά η επαναφορά στις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού, ώστε να διεκδικείται μια προοδευτική προγραμματική συμφωνία κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας του αυτοπροσδιοριζόμενου ως προοδευτικού πόλου.

Για να υπάρξει έξοδος από την κρίση με παραγωγική ανασυγκρότηση, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. Για να γίνουν διαπραγματεύσεις στην Ευρώπη για προοδευτικότερους «συμβιβασμούς» με την αντίπαλη όχθη. Για να υπάρξει κοινός βηματισμός με το κίνημα του Σάντερς στις ΗΠΑ, του Κόρμπιν στη Βρετανία, του Κόστα στην Πορτογαλία ή του Σάντσεθ στην Ισπανία κ.λπ.

Δεν είναι στις προθέσεις μου ο μηδενισμός των παθογενειών, που ασφαλώς και τότε υπήρξαν. Η αυτοκριτική είναι πηγή δύναμης. Πράγματι, οι μεγάλες αλλαγές τότε δεν ολοκλήρωσαν τολμηρά τον επαναπροσδιορισμό του αναπτυξιακού και κοινωνικού ρόλου της δημόσιας διοίκησης ούτε έφεραν τον ριζικό απεγκλωβισμό του παραγωγικού μοντέλου από τον εναγκαλισμό του με τον κρατικοδίαιτο κερδοσκοπισμό, άνοιξαν όμως τον δρόμο.

Η επέτειος της 18ης του Οκτώβρη είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να επικαιροποιηθεί η αποστολή της προοδευτικής παράταξης. Ο σοσιαλιστικός χώρος πρέπει όχι μόνο να υπερασπίζεται την ιστορική του συμβολή και τις ρίζες του, αλλά και να εργάζεται προκειμένου η προοδευτική όχθη, δηλαδή η συνάντηση των μεγάλων πολιτικών ρευμάτων, να αποτελέσει την απάντηση στην ολέθρια νεοφιλελεύθερη επέλαση.

* Πρώην βουλευτής

Το παρόν κείμενο δημοσιεύθηκε στο FORUM του ενθέτου ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑΤΑ που κυκλοφορεί με την εφημερίδα «Νέα Σελίδα», 15/10/2017

Eπισήμανση: κάθε σχολιο αναγνώστη εκφράζει τον ιδιο και οχι αυτόν εδω τον ιστότοπο. Η ελευθερία του τύπου , δεν περιορίζεται.

Ενημέρωση με mail

Εγγραφείτε στο καθημερινό newsletter μας και λάβετε στο email σας όλα τα τελευταία νέα:

Αναζήτηση Άρθρων

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία πλοήγησης σας.

  Δέχομαι cookies από αυτή την ιστοσελίδα.